گروه های خاموش و بازنمایی درفضای سایبر

نگاهی به وبلاگ های پورنوگرافی

پیش نوشت: در ابتدای این یادداشت خدمت مخاطبان عرض کنم که آوردن مثال ها و توصیف این گونه وبلاگ ها به معنای تایید آنها از طرف نگارنده نمی باشد. من تنها از منظر رسانه ای به بررسی این وبلاگ ها می پردازم.

اینترنت در آرمانی ترین شرایط خود می تواند به دموکرات ترین رسانه تبدیل شود که در آن تمام افراد و گروه ها میتوانند بدون توجه به تفاوت ها و تبعیض ها به تولید محتوا بپردازند.(منتظرقائم و تاتار،1384:228)

در این میان رد پای گروه های زیر زمینی و مخالف نظام و مخالف تابوهای اجتماعی را به راحتی می توان یافت. با آنکه سیستم ارتباطی در دست نظام است و کوشش دارد با فیلترینگ این گروه های خاموش را بی صدا نگه دارد اما به دلیل گستردگی فضا و دسترسی این گروه ها و سختی کنترل بر تمام محتواهایی که در لحظه با نرخی تصاعدی به فضایWWW اضافه می شود، عملا این کنترل هر چقدر هم سنگین باشد جوابگو نخواهد بود و همیشه محتواهای نوینی وارد می شوند.

"گرو ه های خاموش"[i] اصطلاحی که شردلی آردنر (1975) مطرح کرده است که به آن گروه از افراد جامعه تلقی می شود که دسترسی به ابزارهای رسانه ای برای بازنمایی خود ندارند و اگر گروه اکثریت از انها بازنمایی داشته باشند به صورت تصویر منفی است.

برای مثال زنان ، هم جنس بازان و گروه های زیرزمینی را می توان گروه های خاموش نامید.

فضای سایبر بستر مناسبی است که به بررسی گروه هایی که تا دیروز در جامعه به عنوان " انگ اجتماعی" محسوب می شدند و همیشه با  پیش فرض های منفی به تصویر کشیده شده اند ، پرداخت.

در فضای سایبر ایرانی شاهد چندین حوزه  از فعالان گروه های خاموش که در  پی تولید صدا از خود هستند هستیم: گروه های شیطان پرستی،گروه های بهایی و بابی، گروه های  پورنو، زنان، مخالفان نظام (سیاسیون و تبعیدیون)  ،دو جنسی هاو هم جنس گرایان[ii]!

در این فضا گروه های ستم دیده[iii] قصد دارند که در ابتدا تصویری که  اکنون در جامعه از آنها ترسیم شده تغییر دهند و به بیان عقاید خود بپردازند اما مهم این است که به دلیل فیلترینگ که از سوی نظام بر روی این فعالیت های سایت ها قرار می گیرد بازی ترسیم  “خود بازنمایی” این گروه ها به ورطه های بازی های سیاسی و پرخاشگری  می افتد و در نهایت به تقابل نظام و این گروه ها تبدیل می شود. که به نظر می رشد که در باطن این گوه ها ضدیت آمیخته است .

من در ادامه با بررسی وبلاگ هایی که به نوعی تابو جنسی شکن اجتماعی هستند بحثم را به نتیجه خواهم رساند.

در جامعه ما با آموزه های اخلاقی و دینی، همیشه به نوعی به پوشیده نگه داشتن روابط جنسی تاکید شده است. در فرهنگ شفاهی ما این آموزه ها نسل به نسل آموخته شده و انتقال یافته است . در فرهنگی که ناموس ارزشی برابر با خون آدمی دارد و باکره گی شرط پاکی و صداقت است و تک همسری به عنوان عرف جامعه ایرانی محسوب می شود.

در جامعه ای که تجربه ی جنسی هیچ گاه  به اشتراک قرار داده نمی شد و به عنوان  امور مخفی روابط زناشویی مطرح بوده است، اینک با ابزار رسانه ای از طریق بیان این تجربیات به صورت داستان ها مخاطب را در این تجربه سهیم کرده اند.

دو نکته حائز اهمیت آن است که با نوشتن داستان ها تجربه ی جنسی دیگر در قلمرو شخصی و پوشیده قرار ندارد و مانند هر روزمره گی دیگری جزو تجربه هایی که قابل بیان است مطرح می شود.(تابو شکنی)

فرهنگ انتقال در قدیم به صورت شفاهی بود و فردی که این آگاهی را انتقال می داد خود به عنوان راهنما و بزرگ محسوب میشد، اما این فرهنگ انتقال به صورت رسانه ای شده اش در قالب تصویر و نوشته(داستان) در وبلاگ ها رویت می شود . اینک فرد بلاگر به عنوان یک مرجع فکری در این حوزه محسوب می شود که داستان های دیگران را نقل می کند و هویت بلاگر چندان برای ما روشن نیست .

البته دو دسته وبلاگ را باید از هم تمیز دهیم: 1) وبلاگ هایی که به صورت علمی پایه ریزی شده اند (س ک س ولوژی)  2) وبلاگ هایی صرفا برای تامین لذت جنسی مخاطب است.

دسته اول وبلاگ ها نیاز به آگاهی را تامین می کنند و بر مخاطب خود تاکید دارند که به پرسش های او برای تحکیم یک رابطه جنسی موفق پاسخ می دهند و همیشه در وبلاگ و سایت خود بیان می دارند که تنها از راه علمی به این حوزه وارد شده اند و نه هرزه نگاری!

وبلاگ هایی که صرف تامین لذت چه بصری و چه خیالوار می پردازند، پر از کدهای جاوا و بنرهای تبلیغاتی و با عنوان ها جذاب و فریبنده هستند . وبلاگ های حجیمی دارند به دلیل آنکه حجم عکس ها و کدهای جاوا و لینک باکس  ها بالاست.

در لینک باکس هایشان می بینیم که یک کامیونیتی کوچک نتی را برای خود ساخته اند و برای حمایت خود و دوام خود در وبلاگ های خود لینک باکس ها را قرار داده اند و به این گونه یک مخزن از لینک های مختلف درباره هرزهنگاری برای مخاطب به وجود می اورند.

لینک باکس هایی که پر از وبلاگ هایی با تیترهایی چون :تا فیلتر نشده بیا تو،عکس های سارا جون رو تختخواب ،عکس دختر ایرانی،عکس های خفن،عکس های مخفی از خوابگاه دختران، و با استفاده شایع از صفت هایی چون لخت، س ک س ی ، خوشکل، خفن و ... در وبلاگ ها نمود کامل دارند.

عکس ها بر دو جنبه استوارند : یکی نمایش اندام جنسی و دوم نمایش زن به طور کلی !

در عکس ها به ندرت رد پای مرد را می بینید و فقط زن به عنوان کالای جنسی معرفی می شود با آنکه رابطه جنسی دو طرفه است و این شاید نشان از آن باشد که مراجعه کنندگان این وبلاگ ها بیشتر مردان باشند .همان گونه که اکثر بلاگران این حوزه پسر هستند .پس مرد بودن راوی، باعث می شود که لذت را از دریچه مردانگی روایت کنند و نقش زن به عنوان خدمات دهنده جنسی است. پس هژمونی در روایت های جنسی در دست مردان است.

در این وبلاگ ها دیگر مرزهای اجتماعی و قواعد در حوزه جنسی که مطرح است، دیده نمی شود. صرفا نوع لذتی که به دست میاید مطرح است و عواقب اجتماعی آن هیچ گاه مطرح نشده  است. داستان ها فقط همان لحظه ها را ترسیم می کنند نه بعد از آن!

نکته حائز اهمیت دیگر ویزیتور بالای این وبلاگ ها و کامنت های بسیار کم و در حد صفر این وبلاگ هاست. اگر هم کامنتی باشد یا به صورت پرخاشگری و  تاسف خوردن برای چنین نوشته هایی است و یا یک کامنت سرسری و در حد به من هم سربزن است.

تعداد بالای ویزیتور این توهم را برای بلاگران دارند که چقدر مهم هستند با آنکه سر ریز مخاطبان از روی سرچ انجین هاست و مخاطب وفادار برای خود ندارند.

ولی کامنت های وبلاگ های س ک س ولوژی به صورت محلی برای درج سوالات مخاطبان و جایی برای قدردانی ازاین اطلاعات و گاها فحش دادن به بلاگر و ابراز تاسف است.

اما نکته قابل توجه آن است که  کامنت گذاران ترجیح می دهند در یک محیط که برچسب علمی بر آن است و تشخص دارد کامنت بگذارند .

شاید نام نویسنده این سایت و وبلاگ ها که به با عناوینی چون دکتر فلان فلانی است، نوعی تشخص را به مخاطب القا کنند. حتی چیدمان این وبلاگ ها به مانند وبلاگ های سری دوم نیست. آرشیو موضوعی و تاکید بر حق کپی رایت و داشتن چندین دومین در صورت فیلتر شدن و خبرنامه برای آگاهی از آپدیت شدن و یا دادن لینک جدید وبلاگ در صورت فیلتر شدن از ویژگی های بارز این وبلاگ هاست.

یک تقابل داخلی در میان  این گروه ها می بینیم . نگاه به این حوزه از دید علمی و نگاه دیگر از روی لذت جویی. در یک سر طیف نگاه فرهیختگی و بدون هیچ تابو شکنی جدی و صرفا از روی دادن اطلاعات ضروری برای جلو گیری از عواقب احتمالی خطا هاست. و در سر دیگر طیف از هر چیز کوچک حتی یک عکس از دختری با پوشش کامل صرفا از دید لذت نگاه می کنند و در نمایش عموم قرار می دهند.

در نتیجه آنکه دو نوع "خودبازنمایی" این گروه ها را داریم و هر کدام هم  سعی بر آن دارند که تعداد ویزیتور خود را به هر قیمت بالا نگه دارند.

 با حضور :

دكتر كوثري:

پادکست، ذره‌ای شدن و عرصه عمومی

 دکتر مهدي منتظرقائم

و فاطمه جناب اصفهاني :

 بررسي كاربرد‌ها و اثرات پادكست بر ارتباطات سازماني و پخش عمومي

حسن حسنی:

پادکست؛ رسانه سبک زندگی

 محمد مهدي رجاء: حس پادكست

مصطفي قوانلو قاجار:

 پادكست، امروز و فردا

نیما افشار نادری :

جايگاه پادكست در فضاي رسانه‌اي ايران

 معصومه شهبندی:

 پادكست، صدايي خاموش در فضاي مجازي

به همراه كارگاه آموزش پادكست (۱۳- ۱۴) با حضور سام فرزانه، برگزار مي شود.

اين نشست در تالار شريعتي دانشكده علوم اجتماعي تهران واقع در پل گيشا، جنب بيمارستان شريعتي ساعت ‌9:30 تا 12 برگزار مي شود.